Verspiritualiseren – de hond als zielsgids
Wat is Verspiritualiseren?
Verspiritualiseren betekent dat we gewoon hondengedrag uitleggen als een hogere boodschap, een zielsles of een spiritueel teken. Wanneer we onze hond verheffen tot boodschapper, gids of zielsleraar, lopen we het risico hem te verspiritualiseren en uit de grond van ons hart vinden we dat echt heel erg. Want juist wat aan honden zo bijzonder is kan daardoor ook een andere lading krijgen als dat het iets spiritueels is. Heel jammer want via hun zintuigen kunnen ze dingen signaleren waar je mond van open zou vallen. Daarnaast kunnen honden ons echt iets duidelijk maken met hun gedrag maar verspiritualiseer het alsjeblieft niet. We doen daar honden echt mee tekort.
➡️ In plaats van te kijken naar wat de hond écht laat zien, maken we van zijn gedrag een spiritueel verhaal dat vooral over onszelf gaat.
➡️ In plaats van te kijken naar wat de hond écht laat zien, maken we van zijn gedrag een spiritueel verhaal dat vooral over onszelf gaat.
Voorbeelden uit de praktijk
- Een hond die ziek wordt → “Hij wil ons iets leren.”
- Een hond die maagklachten heeft → “heeft moeite met het verwerkingsproces”
- Een hond die complex is → “Hij is bij ons gekomen om ons een les te leren”
Het probleem voor de hond
Verspiritualiseren is voor de hond niet welzijnsbevorderend.
Het gevaar van symboliek uit boeken
Boeken zoals die van Christiane Beerlandt koppelen lichamelijke klachten aan diepere betekenissen: huidproblemen → “afgescheidenheid”, maagklachten → “onverwerkt verdriet.” Dat klinkt diep, maar kan gevaarlijk zijn als medische zorg wordt uitgesteld.
Nog een ander risico
Wanneer alles spiritueel wordt gemaakt, verliezen mensen soms ook vertrouwen in wat écht bijzonder is aan honden: hun ongekende reukvermogen, hun gevoeligheid voor subtiele signalen en zelfs hun magnetoreceptie – het vermogen om het aardmagnetisch veld te voelen.
➡️ Verspiritualiseren kan dus leiden tot verlies van realiteit én verlies van verwondering.
- Zijn klachten of gedrag worden verhuld onder symboliek.
- Zijn noden – medische zorg, rust, duidelijke begeleiding – raken ondergesneeuwd.
- Hij wordt een middel in een spiritueel proces van de mens, in plaats van individu met eigenheid.
Het gevaar van symboliek uit boeken
Boeken zoals die van Christiane Beerlandt koppelen lichamelijke klachten aan diepere betekenissen: huidproblemen → “afgescheidenheid”, maagklachten → “onverwerkt verdriet.” Dat klinkt diep, maar kan gevaarlijk zijn als medische zorg wordt uitgesteld.
Nog een ander risico
Wanneer alles spiritueel wordt gemaakt, verliezen mensen soms ook vertrouwen in wat écht bijzonder is aan honden: hun ongekende reukvermogen, hun gevoeligheid voor subtiele signalen en zelfs hun magnetoreceptie – het vermogen om het aardmagnetisch veld te voelen.
➡️ Verspiritualiseren kan dus leiden tot verlies van realiteit én verlies van verwondering.
Honden in opstellingen
Steeds vaker worden honden (en andere dieren) ingezet bij familieopstellingen/systemische opstellingen . Voor de hond is het niet eerlijk en niet welzijnsbevorderend:
➡️ Ook dit is niet welzijnsbevorderend voor de hond.
- Hij kan niet kiezen of hij dit wil dragen.
- Zijn signalen worden gelezen door de bril van de mens.
- Zijn eigen grenzen raken uit beeld.
➡️ Ook dit is niet welzijnsbevorderend voor de hond.
Onze honden verdienen dat we hen zien zoals ze zijn: levende wezens met concrete noden én bijzondere vermogens – geen spirituele instrumenten.